Gekweekt wit
De wilde Hyacinthus orientalis uit West-Azië bloeit violetblauw, met een losse tros van een handvol bloempjes. Alle witte hyacinten zijn dus het resultaat van eeuwen selectie, vooral in de Lage Landen. Bekende witte rassen zijn 'Carnegie', met een stevige, zuiver witte aar, en 'White Pearl'. 'L'Innocence' is een oud ras dat al generaties lang gekweekt wordt.
Wie het iets warmer wil, kiest een roomwit of lichtgeel ras.
Wit oogt koel en rustig, maar de geur is net zo uitbundig als bij gekleurde hyacinten. In een kleine slaapkamer kan één pot al te veel zijn; in een hal of keuken komt de geur beter tot zijn recht.
Winterse schikkingen
Een witte hyacint past bij de feestdagen zonder de rode kleur die dan overal opduikt.
- Zet drie of vijf bollen samen in een zinken bak en dek de grond af met mos.
- Combineer wit met takjes den, dennenappels en wat zilverkleurige decoratie.
- Leg een paar bollen op een hyacintenglas: de witte wortels in het water horen dan bij het schouwspel.
- Na Nieuwjaar staat wit mooi naast blauwe druifjes of sneeuwklokjes in pot.
Van vensterbank naar border
Een hyacint die in huis heeft gebloeid, kun je een tweede leven geven. Knip na de bloei de stengel weg, laat het blad doorgroeien en geef nog af en toe water tot het geel wordt. Bewaar de bol daarna droog en luchtig. In het najaar, als de grond afkoelt, plant je hem een kleine tien centimeter diep in de tuin, in grond die water goed laat weglopen.
Het Belgische klimaat, met een koele winter, past goed bij wat de bol nodig heeft. De aar wordt in de jaren erna wel losser en kleiner.
Draag bij het planten handschoenen, want het oxaalzuur in de bol kan je huid prikkelen. De plant is giftig bij inslikken; de ASPCA noemt braken en diarree bij honden, katten en paarden. Bel bij een ongeluk het Antigifcentrum (070 245 245).