Via Antwerpen naar onze tuinen
Wilde tulpen (Tulipa) groeien van het Iberisch Schiereiland en Noord-Afrika tot in China, met de grootste soortenrijkdom in de Pamir, de Tiensjan en de Hindoekoesj. De naam komt via het Turks van het Perzische woord voor tulband. De diplomaat Ogier Gisleen van Busbeke, geboren in Komen, zag de bloem als keizerlijk gezant aan het Ottomaanse hof en maakte haar in het westen bekend.
Volgens de Nederlandstalige Wikipedia kwamen in de zestiende eeuw tulpenbollen uit Turkije in Antwerpen aan, en daarmee begon de teelt in onze contreien.
Later, in de Republiek, liep de handel in bollen zo hoog op dat sommige bollen hun gewicht in goud waard leken, tot de markt plots instortte. Die episode heet de tulpenmanie.
Bollen planten
- Plant tulpenbollen van de late zomer tot in de herfst, in goed doorlatende grond.
- Leg ze tien tot twintig centimeter diep, gemeten vanaf de top van de bol, en zo'n tien tot vijftien centimeter uit elkaar.
- De bollen hebben een lange koude periode nodig om goed te strekken. Een Belgische winter zorgt daar vanzelf voor, dus ze mogen gewoon in de grond blijven.
Reken er niet op dat elke tulp jaren terugkomt. Veel cultivars bloeien na het eerste jaar minder, en daarom planten tuinliefhebbers vaak elk najaar nieuwe bollen bij.
Een bloem die doorgroeit
Een afgesneden tulp groeit in de vaas nog door en buigt naar het licht, en de steel richt zich ook tegen de zwaartekracht in op. Daarom ziet een boeket er na een dag anders uit dan bij het schikken. Koud water en een hoge vaas houden de stelen het rechtst.
Bollen, handen en huisdieren
Wie veel met tulpenbollen werkt, kan last krijgen van huiduitslag, de zogeheten tulpenvingers, door de stof tulipaline A. De ASPCA noemt tulpen giftig voor honden, katten en paarden; de bol bevat het meeste gif. Heeft een kind een bol of bloem gegeten, bel dan het Antigifcentrum op 070 245 245.