Een plant van rotsige hellingen
De wilde Cyclamen persicum groeit van het zuiden van Turkije tot in de Levant en in Noord-Afrika, op rotsige hellingen, in struikgewas en in lichte bossen. Daar valt de plant in de hete, droge zomer in rust en loopt hij in de koele, natte winter uit. Dat ritme verklaart waarom een cyclaam in onze huiskamers vooral van oktober tot maart bloeit.
Hij groeit uit een platte knol, met hartvormig blad dat vaak zilverachtig getekend is. De bloemen hangen naar beneden, terwijl de bloemblaadjes sterk naar boven omgeslagen zijn.
Koel is het geheim
- Zet de plant in helder licht, maar niet in felle middagzon.
- Een kamer van ongeveer 15 tot 18 graden overdag en wat koeler 's nachts is ideaal. Boven een radiator verwelkt hij snel.
- Geef water van onderen: zet de pot een kwartiertje in een schaal water en giet het overschot daarna weg.
- Giet nooit op de knol of in het hart van de plant; daar begint rot.
- Verwijder uitgebloeide bloemen door de steel te draaien en kort af te trekken, helemaal tot onderaan.
Niet winterhard
De kamercyclaam verdraagt geen vorst. Wie rond Allerheiligen een cyclaam op een graf zet, moet weten dat de eerste nachtvorst hem doet bezwijken. In de tuin heb je wel winterharde soorten, zoals Cyclamen hederifolium, maar dat is een andere plant.
Opgelet met de knol
Vooral de knol bevat saponinen. Bij dieren kunnen ze kwijlen, braken en diarree veroorzaken, en na het eten van veel knol zelfs hartritmestoornissen. Heeft een kind iets van de plant gegeten, bel dan het Antigifcentrum op 070 245 245.