Wit voor een begin en een afscheid
Een witte roos heeft geen romantische lading zoals rood, en net dat maakt hem breed inzetbaar. Bij een huwelijk of doopsel staat wit traditioneel voor zuiverheid en een nieuw begin. Bij een uitvaart, in een rouwstuk of rond Allerheiligen op het kerkhof wordt wit geassocieerd met rust en herinnering.
Witte rozen gaan dan goed samen met chrysanten, eucalyptus of een paar takken klimop.
De witte roos van York
De oudste witte tuinrozen behoren tot de Alba-groep (Rosa × alba). Dat is een zeer oude kruising, mogelijk tussen de hondsroos en Rosa gallica, die al sinds de oudheid wordt gekweekt. Ze staat bekend als de witte roos van York, het embleem van het Engelse huis dat tegenover Lancaster stond. Alba-rozen worden hoge struiken met boogvormige takken en blauwgroen blad.
Ze zijn bijzonder winterhard, weinig vatbaar voor ziekten en verdragen halfschaduw, wat voor rozen uitzonderlijk is. Ze bloeien wel maar één keer, midden in de zomer. Bekende rassen zijn 'Alba Maxima' en het zachtroze 'Great Maiden's Blush'.
Welk wit kies je?
Wit is bij snijrozen zelden zuiver. Je hebt koel sneeuwwit, ivoor, crème en rassen met een groenige of blozende kern. Leg twee tinten naast elkaar en het verschil is meteen zichtbaar. Voor een sober rouwstuk werkt één tint wit het rustigst. In een bruidsboeket geeft crème een warmere indruk naast de huid en een ivoorkleurige jurk.
Zo blijven witte rozen fris
Op witte bloemblaadjes zie je elke kneuzing en elk bruin plekje. Grauwe schimmel begint vaak als kleine vlekjes, vooral in een vochtige, warme ruimte. Zet het boeket daarom op een koele, luchtige plek, snij de stelen schuin bij en ververs het water om de twee of drie dagen. Pluk beschadigde buitenblaadjes weg; daaronder zit meestal een gave bloem.
Ook in huis met een hond of kat kunnen witte rozen gewoon op tafel, want de ASPCA noemt rozen niet giftig voor deze dieren.