Een bloem uit de pastorietuin
Weinig zomerbloemen zijn zo vergevingsgezind als de goudsbloem. Je strooit het kromme, bootvormige zaad in april of mei waar je de plant wilt hebben, en een paar weken later staan er stevige plantjes van 30 tot 45 centimeter. Waar de soort oorspronkelijk wild groeide, weet niemand precies: ze wordt al zo lang gekweekt dat de herkomst verloren is gegaan.
In ons klimaat bloeit ze van mei tot de eerste nachtvorst, en in een zachte herfst vind je in november nog open hoofdjes.
Het kleurenpalet blijft warm: citroengeel, goudgeel, oranje en een diep oranjerood. Rassen als 'Sun Glow', 'Orange Prince' en de gevulde 'Chrysantha' vind je in bijna elk zadenrek van een tuincentrum.
Van het tuinbed naar de keuken
De lintbloemen zijn eetbaar. Pluk ze los en strooi ze over een salade of een kom soep. Vroeger kleurde men er boter en kaas mee, en werden ze gebruikt om saffraan na te maken. Van de bloemen worden ook zalven en tincturen gemaakt. Ben je allergisch voor composieten, zoals kamille of madeliefjes, wees dan voorzichtig.
Zo houd je ze aan het bloeien
- Kies een zonnige plek; de goudsbloem is niet kieskeurig en groeit zelfs op schrale zandgrond.
- Knip verwelkte hoofdjes af, anders steekt de plant haar energie in zaad.
- Laat aan het eind van de zomer een paar bloemen staan: het jaar daarop komen er vanzelf zaailingen op.
- Wit poeder op het blad in de nazomer is meeldauw. Het staat lelijk, maar de plant overleeft het meestal.
Veilig voor dieren
Volgens de ASPCA is de goudsbloem niet giftig voor honden en katten, een fijne keuze dus voor een tuin met huisdieren. Let wel op de naam: het afrikaantje (Tagetes) heet in het Engels ook marigold, maar is een heel andere plant. Gesneden goudsbloemen blijven in de vaas ongeveer vijf tot acht dagen fris; de stengels ruiken bij het snijden kruidig en een beetje harsig.