Altijd levend
Huislook, Sempervivum, hoort bij de vetplantenfamilie. De Latijnse naam betekent 'altijd levend', naar semper en vivus. Het geslacht telt een veertigtal soorten uit berggebieden zoals de Alpen, de Pyreneeën, de Karpaten en de Kaukasus, en daarnaast honderden cultivars. Die worden vooral gekozen om de vorm en kleur van de rozetten: groen, grijs, rood, purper of met fijne witte haren.
Elke rozet slaat water op in dikke bladeren, zodat de plant lange droge periodes doorstaat.
Een plant op het dak
De Nederlandse naam verwijst naar het oude gebruik om de plant op daken en muren te zetten. Volgens het volksgeloof beschermde huislook tegen blikseminslag, en Karel de Grote liet hem in zijn verordeningen op daken aanbevelen. Er was ook een praktisch voordeel: in de tijd van hout- en turfvuren vielen vonken uit de schoorsteen op de sappige planten in plaats van op het droge dakmateriaal.
Een oude volksnaam is donderblad.
Moeder en kinderen
Een rozet bloeit maar één keer, na een aantal jaren. Daarna sterft hij af. Dat is geen ramp, want rond elke moederrozet groeien kleine zijrozetten. Breek je er een los en druk je hem in droge grond, dan wortelt hij snel. Zo groeit een plantje in enkele jaren uit tot een dicht kussen.
Zo houdt hij het vol in België
- Zet huislook in de volle zon, in grond met veel grind of grof zand.
- Gebruik voor een pot of schaal altijd een afvoergat.
- Strenge vorst is geen probleem; langdurig natte grond in de winter wel. Op zware klei rotten de rozetten.
- Geef geen mest: op arme grond blijven de kleuren mooier.
- Houd larven van de taxuskever in de gaten; die knagen aan de wortels.
Huislook geldt niet als sterk giftig, maar het sap werkt in grote hoeveelheden braakwekkend. Laat kinderen en huisdieren er dus niet van eten.