Felle kleur zonder zwaar parfum
Wie een rode lelie koopt, krijgt meestal een Aziatische hybride. Die groep is afgeleid van soorten uit Centraal- en Oost-Azië en draagt middelgrote bloemen die rechtop of schuin opzij staan. Het grote voordeel: ze ruiken nauwelijks. Een bos rode lelies kan dus probleemloos op een eettafel of in een kantoor staan, waar een Oosterse lelie al snel te zwaar zou zijn.
Rood, oranjerood en gespikkeld
Rood is bij lelies een brede kleurfamilie. Er zijn cultivars in helder scharlaken, in kersrood en in bijna zwart donkerrood. Daarnaast heb je de tijgerlelie (Lilium lancifolium), oranjerood met donkere stippen en sterk teruggeslagen bloemblaadjes. In een boeket combineer je rood met geel en oranje voor een warm, zomers geheel, of met wit en veel groen als je het ingetogen wilt houden.
Voor een jubileum of een verjaardag oogt alleen rood krachtig.
Het andere rode beestje
In de tuin bloeien Aziatische lelies het vroegst van alle groepen, rond het begin van de zomer. Plant de bollen in het najaar in een zonnig tot halfbeschaduwd bed waar regenwater niet blijft staan. Let vanaf het voorjaar op het leliehaantje. Dat kevertje is zelf ook felrood, en zijn larven verstoppen zich onder hun eigen uitwerpselen op de onderkant van het blad.
Pluk kevers en larven met de hand weg voor ze de plant kaal vreten. Knip je bloemen voor binnen, laat dan een flink stuk stengel met blad staan, zodat de bol kan bijtanken voor het volgend jaar.
Geurloos, maar niet onschuldig
Het ontbreken van geur zegt niets over de giftigheid. De FDA zet Aziatische lelies en tijgerlelies uitdrukkelijk op de lijst van planten die bij katten acuut nierfalen veroorzaken. Elk deel telt, ook het water in de vaas. Zet rode lelies daarom nooit in een huis met een kat, en bel bij een vermoeden van contact meteen de dierenarts.