Voor de tuin: 'Thalia'
'Thalia' is een narcis uit groep 5, de triandrusnarcissen. Volgens de RHS draagt elke steel twee melkwitte bloemen van ongeveer vijf centimeter, met kleine kopjes en smalle, licht gedraaide bloemdekbladen. Hij haalt hoogstens 35 centimeter, bloeit midden in de lente en doorstaat vorst tot ongeveer min twintig graden.
Hij gedijt in zon of halfschaduw, op klei, leem, zand of kalk, en de RHS raadt hem aan voor bloembedden en bakken, en ook om te snijden. Knip uitgebloeide bloemen weg en laat het blad vanzelf afsterven.
Wild wit: de dichtersnarcis
De dichtersnarcis (Narcissus poeticus) heeft zuiver witte bloemdekbladen rond een plat, geelgroen kroontje met een rode zoom. Hij is een van de wilde soorten waaruit veel tuinnarcissen zijn ontstaan; ook de eerste roze narcissen danken er een deel van hun erfgoed aan.
Voor binnen: de papierwitte narcis
Wat je in de winter als witte trosnarcis te koop ziet, is doorgaans Narcissus papyraceus, in het Engels paperwhite. Van nature groeit hij rond de Middellandse Zee, van Portugal tot Griekenland, en ook in het noorden van Afrika. Bovenaan elke steel staat een tuil kleine, intens geurende witte bloemen.
- Leg de bollen met hun neus naar boven in een schaal met kiezels en water, of pot ze op in vochtige potgrond.
- Een koudeperiode is niet nodig: de groei begint meteen en na drie à vier weken gaan de knoppen open.
- Een koele kamer van 10 tot 18 graden, zonder rechtstreekse zon, rekt de bloei.
De geur is krachtig; in een kleine, warme kamer vinden sommige mensen hem te zwaar.
Giftig zoals alle narcissen
Een witte narcis is even giftig als een gele. Vooral de bol bevat veel lycorine. Wie veel narcissen schikt, doet best handschoenen aan, want het sap kan huidirritatie geven. Ook voor katten, honden en paarden zijn ze volgens de ASPCA giftig. Bij een kind dat een bol heeft aangebeten, neem je contact op met het Antigifcentrum (070 245 245).