Uit Mexico
Zinnia elegans komt uit Mexico. De soort werd voor het eerst verzameld bij Tixtla in de staat Guerrero en eerst Zinnia violacea genoemd, naar de paarse kleur. De geslachtsnaam eert Johann Gottfried Zinn, een Duitse plantkundige. De wilde plant is bescheiden: zo'n vijftien centimeter hoog, met één bloemhoofdje van ongeveer vijf centimeter, paarse lintbloemen en een geel en donker hart.
Honderden cultivars
Door kweek zijn er honderden rassen ontstaan, van dwergjes onder de vijftien centimeter tot planten van negentig centimeter. De kleuren lopen van wit, room en groen via geel, oranje, abrikoos en zalm tot roze, rood, paars en brons. Er zijn enkele, halfgevulde en dicht gevulde vormen, en zelfs pompontypes die op een kleine dahlia lijken.
De RHS gaf tien cultivars een onderscheiding voor tuinwaarde.
Zaaien in België
- Zaai binnen in april of begin mei, op een warme vensterbank.
- Plant pas uit na de IJsheiligen half mei; zinnia's verdragen geen kou.
- Kies de warmste, zonnigste plek van de tuin en goed doorlatende grond.
- Knip de top uit als de plant een twintigtal centimeter hoog is; dan vertakt hij.
- In een natte, koele zomer krijgen zinnia's sneller meeldauw. Giet op de grond en laat ruimte tussen de planten.
Bijen en vlinders bezoeken de bloemen graag, wat een pluktuin met zinnia's ook een plek voor insecten maakt.
In de vaas
Zinnia's bloeien van juli tot september en zijn echte plukbloemen: hoe meer je snijdt, hoe meer stelen er volgen. Snij pas als de steel net onder de bloem stevig aanvoelt. In schoon water gaan ze zeven tot tien dagen mee; ververs het geregeld, want het wordt snel troebel. De ASPCA vermeldt zinnia's als niet giftig voor honden, katten en paarden.