Een mooie kroon uit China
De zomeraster is de enige soort in het geslacht Callistephus, een naam die uit het Grieks komt en zoiets als mooie kroon betekent. Hij is verwant aan de echte asters, maar hoort niet tot het geslacht Aster. De plant komt uit China en Korea, waar hij al ongeveer tweeduizend jaar gekweekt wordt. Bij ons staat hij minstens sinds de 18de eeuw in de tuinen.
In het wild bloeit de zomeraster paars; door veredeling zijn er nu rassen in wit, roze, rood, blauw, paars en lichtgeel, van 20 tot 100 centimeter hoog.
Zoveel bloemvormen
- Enkelbloemig, met één krans lintbloemen rond een geel hart, zoals een madeliefje in het groot.
- Pompon, met dichte, ronde bolletjes.
- Pioenvormig, met naar binnen gebogen blaadjes.
- Struisvogelveer, met lange, krullende lintbloemen.
Kweken
Zaai binnen in maart of april en plant uit na de laatste nachtvorst, op een zonnige plek met voedzame, humusrijke grond. Geef hoge rassen steun. De bloei valt van augustus tot oktober.
Het grootste gevaar is fusariumverwelking, een bodemschimmel waardoor planten plots slap gaan hangen. Die schimmel blijft jaren in de grond. Zet zomerasters daarom elk jaar op een andere plek, ruim zieke planten op en kies waar mogelijk resistente rassen. Ook bladluizen, cicaden en spint kunnen lastig zijn.
In de vaas
Zomerasters zijn uitstekende snijbloemen. Snij ze als de buitenste lintbloemen open zijn, haal het blad weg dat onder water komt en ververs het water om de paar dagen. Dan blijven ze zeven tot tien dagen mooi. Volgens de ASPCA is de zomeraster niet giftig voor honden, katten en paarden, wat hem een veilige keuze maakt voor een huis met dieren.