Een bloem met een mondje
De naam zegt het al: knijp je zachtjes aan de zijkanten van een bloem, dan gaat er een 'bek' open. Bij een bijenbezoek gebeurt hetzelfde. Alleen hommels en grote bijen zijn sterk genoeg om de bloem open te duwen en bij het stuifmeel en de nectar te komen. Kleinere insecten blijven buiten. Zo is de leeuwenbek een mooi voorbeeld van een bloem die zijn bezoekers selecteert.
Waar hij vandaan komt
De wilde grote leeuwenbek groeit in het zuiden van Frankrijk, de oostelijke Pyreneeën, het noordoosten van Spanje en op de Balearen. De wilde vorm bloeit roze tot paars, vaak met een gele lip. Intussen zie je hem op elk continent behalve Antarctica, in tuinen of verwilderd. Wetenschappers gebruiken de plant al bijna een eeuw als modelorganisme: genen die de vorm van bloemen bepalen, zijn onder meer bij de leeuwenbek ontdekt.
In de Belgische tuin
- Eigenlijk is de leeuwenbek een vaste plant, maar in koude streken wordt hij meestal als eenjarige gekweekt.
- Zaai binnen in het vroege voorjaar en zet de plantjes buiten na de laatste nachtvorst.
- Knip de top in als de plantjes een tiental centimeter hoog zijn, dan vertakken ze beter.
- Kies een zonnige plek. In halfschaduw bloeit hij ook, maar minder rijk.
Er zijn dwergrassen voor de rand van een border en lange snijrassen die een meter of meer kunnen halen.
Veilig voor dieren
Volgens de ASPCA is de leeuwenbek niet giftig voor honden, katten en paarden. Dat maakt hem een fijne keuze voor wie huisdieren heeft.
In de vaas
Snijd stelen waarvan het onderste derde tot de helft van de bloemen open is. Bewaar ze rechtop, want liggend draaien de toppen snel naar boven.