Een boterbloem uit het zuiden
Ranunculus asiaticus komt van nature voor in het oostelijke Middellandse Zeegebied, Zuidwest-Azië en Noordoost-Afrika, en op eilanden als Kreta, Karpathos en Rodos. Hij wordt ongeveer 45 centimeter hoog. De wilde bloem is enkelvoudig en maar drie tot vijf centimeter breed, in rood, roze, geel of wit.
De volle, gelaagde bloemen die je bij de bloemist ziet, zijn gevulde tuinvormen. De enkele wilde vorm wordt nauwelijks commercieel geteeld.
Het geslacht Ranunculus is hetzelfde als dat van de boterbloemen in het Vlaamse grasland. Je herkent de verwantschap aan het blad, dat hoger aan de stengel steeds fijner ingesneden is.
Klauwtjes planten in ons klimaat
De ranonkel groeit uit kleine, klauwvormige wortelknolletjes. Hij verdraagt lichte vorst, maar niet veel kouder dan min tien graden, en de knolletjes zelf mogen niet bevriezen. In een gewone Belgische tuin werkt het daarom zo:
- Week de gedroogde klauwtjes een paar uur in water voor je ze plant.
- Plant ze in het voorjaar, als de zwaarste vorst voorbij is, met de klauwtjes naar beneden.
- Kies een zonnige plek en grond die vochtig blijft maar goed afwatert.
- Haal de knolletjes na de bloei uit de grond als het blad geel wordt en bewaar ze droog en vorstvrij.
In potten op een beschut terras kun je ook al wat vroeger beginnen, op voorwaarde dat je ze bij strenge vorst binnenhaalt.
Ranonkels in de vaas
Als snijbloem zijn ranonkels vooral in de late winter en het voorjaar te vinden. De stengel is hol en vrij teer, dus schik ze tussen stevigere bloemen of geef ze een smalle vaas. Ververs het water om de twee dagen en snijd telkens een stukje van de steel. Goed verzorgd blijven ze een week tot tien dagen mooi.
Niet voor kat of hond
De ASPCA noemt boterbloemen, het geslacht Ranunculus, giftig voor honden, katten en paarden. De irriterende stof protoanemonine kan speekselen, braken, diarree en mondzweren veroorzaken. Ook bij mensen kan het sap de huid irriteren; bel bij een ongeval het Antigifcentrum op 070 245 245.