Een geslacht met veel gezichten
Wie in een tuincentrum naar anjers vraagt, krijgt meestal de tuinanjer of snijanjer, Dianthus caryophyllus, een plant uit het Middellandse Zeegebied. Toch is Dianthus een groot geslacht binnen de anjerfamilie (Caryophyllaceae). In onze streken komen ook wilde soorten voor, zoals de steenanjer (Dianthus deltoides), de kartuizeranjer (Dianthus carthusianorum) en de ruige anjer (Dianthus armeria).
Die blijven klein en bloeien met fijne roze tot purperen bloempjes in schrale, zonnige graslanden.
Herkennen en geuren
De snijanjer heeft blauwgroen, smal blad en knopen op de steel die een beetje verdikt aanvoelen. De bloem heeft gekartelde, licht gerafelde bloemblaadjes. De wilde vorm bloeit roze-paars en ruikt kruidig, met een toets van kruidnagel. Bij veel moderne snijrassen is die geur zwakker geworden. De naam Dianthus komt uit het Grieks en wordt vertaald als goddelijke bloem.
Kleuren die je vindt
Gekweekte anjers bestaan in rood, roze, wit, geel, groen en tweekleurige vormen. Echt blauw komt van nature niet voor, omdat de plant het blauwe pigment delfinidine mist. Paarsblauwe anjers zijn genetisch aangepaste rassen, zoals de reeks die als 'Moondust' op de markt kwam.
Lang plezier in huis
- Snijd de stelen schuin af, net tussen twee knopen, want boven een knoop neemt de steel slechter water op.
- Haal alle blad weg dat in het water zou hangen.
- Anjers zijn gevoelig voor ethyleen, het rijpingsgas van fruit. Zet de vaas dus niet naast een fruitschaal.
- Ververs het water om de twee dagen. Met die zorg halen anjers vaak tien tot veertien dagen.
In de tuin wil een anjer zon en goed doorlatende, liefst kalkrijke grond. Natte voeten in een Belgische winter zijn de grootste vijand.