Een bolgewas uit de amaryllisfamilie
Narcissen (Narcissus) behoren tot de amaryllisfamilie. Afhankelijk van de bron telt het geslacht 66 tot 85 wilde soorten, verspreid van Macaronesië tot Afghanistan, met uitlopers tot China en Japan. Typisch is de bijkroon: de trompet of het kommetje dat midden tussen de zes bloemdekbladen staat. De RHS deelt de narcissen op in twaalf groepen op basis van de bloemvorm.
De naam verwijst naar de Griekse mythe van Narcissus.
De wilde narcis in België
De wilde narcis (Narcissus pseudonarcissus), ook paasbloem genoemd, is de enige soort die in onze streken van nature voorkomt. Hij wordt vijftien tot dertig centimeter hoog, bloeit van maart tot mei en heeft lichtgele bloemdekbladen rond een dieper gele trompet. Een bekende groeiplaats is de vallei van de Holzwarche in de Oostkantons.
Pluk of graaf daar niets uit, maar laat de bloemen staan voor wie na jou komt.
Bollen planten
- Plant in het vroege najaar, bij voorkeur in september, in vruchtbare grond die goed draineert.
- De plantdiepte is ongeveer driemaal de hoogte van de bol.
- Een zonnige plek is ideaal; veel rassen verdragen lichte schaduw.
- Knip het loof niet af voor het geel is, meestal een zestal weken na de bloei, zodat de bol kan bijtanken.
- Bollen in potten bescherm je in de winter tegen te veel nattigheid, anders rotten ze.
Giftig voor mens en dier
Alle delen van de narcis bevatten lycorine, een zeer giftige alkaloïde, en de bol het meest. Het blad bevat ook calciumoxalaat, waarvan gevoelige mensen huiduitslag kunnen krijgen. Bewaar bollen dus nooit naast uien in de keuken. Heeft een kind een stuk bol gegeten, bel dan het Antigifcentrum op 070 245 245.
Volgens de ASPCA zijn narcissen giftig voor honden, katten en paarden, met braken, kwijlen en diarree. Na een grote hoeveelheid kunnen stuiptrekkingen, een lage bloeddruk, beven en een onregelmatig hartritme volgen.