Wit uit de bergweiden
De voorjaarskrokus, Crocus vernus, groeit in bergweiden in de Alpen, de Pyreneeën en op de Balkan. Naast paars en blauwviolet komen ook witte en gestreepte vormen van nature voor. Wit is dus geen kweektruc. De plant wordt tien tot vijftien centimeter hoog en bloeit ongeveer tegelijk met of tot twee weken na de kleinere, vroege krokussoorten.
Bekende witte cultivars
- 'Jeanne d'Arc': zuiver wit met een donkerpaarse voet.
- 'Silver Coral': wit met een paarse basis.
- Bij de boerenkrokus (Crocus tommasinianus) bestaat ook een witte vorm, die kleiner en vroeger is.
In een witte bloem vallen de oranje stempel en de gele meeldraden veel meer op dan in een paarse, wat witte krokussen van dichtbij extra mooi maakt.
Zo vallen ze op
- Plant in de herfst, voor de grond bevriest, acht centimeter diep.
- Wit komt het best uit tegen een donkere achtergrond: onder een haag, tegen een muurtje of in donkere schors.
- In gras lijkt een groep witte krokussen op een laatste restje sneeuw.
- Zet ook een pot bij de voordeur; zo zie je de bloemen van dichtbij openen in de zon.
- Laat het blad na de bloei afsterven voor je maait.
Kerkhof en gedenkplek
Op kerkhoven en langs bermen in Groot-Brittannië is de voorjaarskrokus verwilderd. Ook bij ons zijn witte krokussen een ingetogen keuze voor een graf of gedenkplek, omdat ze elk voorjaar terugkomen zonder onderhoud. Witte bloemen worden traditioneel geassocieerd met rust en een nieuw begin.
Huisdieren
De ASPCA meldt dat krokussen bij inname maag-darmklachten kunnen geven: braken, diarree en kwijlen. De herfsttijloos, die er in de herfst op lijkt, is veel gevaarlijker voor lever en nieren. Plant knollen dus niet waar je hond graag graaft.