Wat is een aster eigenlijk?
De naam aster dekt meer dan één geslacht. Botanici hebben het oude geslacht Aster opgesplitst: daarin bleven alleen soorten uit Eurazië over, zoals de bergaster (Aster amellus). De bekende herfstasters uit Noord-Amerika heten nu Symphyotrichum. Ook twee wilde soorten uit onze streken kregen een nieuwe naam: de zulte, een plant van zilte schorren, en de kalkaster.
De eenjarige zomeraster, Callistephus chinensis uit China en Korea, vormt een geslacht apart en is wereldwijd een geliefde snijbloem.
Een naam met een Belgisch tintje
De Nieuw-Nederlandse aster heet wetenschappelijk Symphyotrichum novi-belgii, letterlijk 'van Nieuw-België'. Daarmee wordt niet het huidige België bedoeld, maar Nieuw-Nederland, de zeventiende-eeuwse kolonie rond het huidige New York; Belgium was toen een Latijnse naam voor de Lage Landen. Met meer dan duizend benoemde rassen in blauw, roze en wit is dit de grootste groep onder de herfstasters.
Engelstaligen spreken van Michaelmas daisy, omdat de plant rond Sint-Michiel op 29 september bloeit.
Gezonde asters in je tuin
- Plant herfstasters in de zon, op een open plek met wat ruimte rond elke pol.
- Op een vochtige, beschutte plek krijgen ze sneller meeldauw en andere schimmels.
- Scheur oude pollen om de paar jaar in het voorjaar, zodat ze vitaal blijven.
- Hoge rassen hebben baat bij een steunring voor de herfstwind opsteekt.
- Knip uitgebloeide stengels in de late herfst af, of laat ze voor de insecten tot het voorjaar staan.
Rond Allerheiligen
Als de chrysanten op de kerkhoven staan, bloeien late asters vaak nog volop: de Nieuw-Engelse aster houdt het tot in november vol. Voor de vaas zijn vooral de zomeraster en kleinbloemige herfstasters geschikt, want de Nieuw-Engelse aster is geen goede snijbloem. De ASPCA noemt de zomeraster niet giftig voor honden, katten en paarden; voor de overige asters geeft die bron geen oordeel.