Van madonnalelie tot rouwstuk
De symboliek van de witte lelie gaat terug op de madonnalelie (Lilium candidum), een soort uit de Balkan en het Midden-Oosten die al minstens drieduizend jaar wordt gekweekt. In de christelijke kunst wordt ze traditioneel geassocieerd met kuisheid: je ziet ze op schilderijen van de Annunciatie en als attribuut van heiligen zoals Jozef.
Dat verklaart waarom witte lelies hier zo vaak in een rouwstuk of op een kist liggen, en waarom ze ook in een kerk bij een huwelijk passen.
Geur in een kleine ruimte
De meeste witte snijlelies zijn geen madonnalelies, maar Oosterse of trompetlelies. Die ruiken krachtig, en trompetlelies vaak het sterkst in de avond. In een ruime aula is dat geen probleem. Voor een kleine woonkamer, een slaapkamer of iemand die snel hoofdpijn krijgt, is het verstandig om eerst aan de bloemen te ruiken.
Een Aziatische lelie in het wit is een geurarm alternatief.
Wit blijft alleen wit zonder stuifmeel
Op een witte bloem zie je elk korreltje stuifmeel. Knip daarom de helmknoppen weg zodra een bloem opengaat, en doe dat zeker voor je een boeket naar een uitvaart of trouw brengt. Kwam er toch stuifmeel op kledij, borstel of veeg dan niet, maar tik het weg of gebruik plakband, en was daarna. Verder vraagt een witte lelie weinig: een schone vaas, regelmatig vers water en een koele plek zonder fruit in de buurt.
Wie heeft er een kat?
Een witte lelie is voor katten even gevaarlijk als elke andere echte lelie. Volgens de FDA volstaat een likje stuifmeel of wat drinken uit de vaas om de nieren te beschadigen. Weet je niet of de nabestaanden of het bruidspaar een kat hebben, vraag het dan even of kies witte rozen of chrysanten. Heeft een kat toch aan een lelie gezeten, contacteer dan meteen een dierenarts, ook als het dier nog niets laat merken.