Kruidachtig, houtig of een kruising
Het geslacht Paeonia telt ruim dertig wilde soorten, van het oosten van ons werelddeel tot in gematigd Azië en Noordwest-Afrika, met nog een paar soorten in het westen van Noord-Amerika. De naam gaat terug op Paieon, de Griekse god van de genezing. Wie een pioen koopt in het tuincentrum, kiest eigenlijk uit drie groepen:
- de kruidachtige pioen, die in de herfst bovengronds verdwijnt en elk voorjaar opnieuw uitloopt;
- de boompioen, een struik met houtige takken die blijven staan;
- de Itoh-pioen, een kruising van beide, die afsterft zoals een kruidachtige maar bladeren heeft zoals een boompioen.
Pioenen bloeien in wit, roze, rood, paars en geel. Blauw komt in het geslacht niet voor.
Pioenen in onze tuinen
Het Belgische klimaat past goed bij pioenen: een echte winter doet ze geen kwaad. Geef ze een zonnige plek in voedzame, goed doorlatende grond en plant de ogen van een kruidachtige pioen niet dieper dan een paar centimeter onder de oppervlakte. Te diep geplante exemplaren maken vaak wel blad, maar nauwelijks bloemen.
Een pioen houdt ook niet van verhuizen; laat hem liefst jaren op dezelfde plek staan.
In april en mei zie je soms mieren over de dichte knoppen lopen. Die knoppen scheiden een suikerrijk sap af, en de mieren komen daar alleen voor. Ze beschadigen de plant niet. Schud een afgesneden stengel even uit voor je hem binnen zet.
Kort maar intens
Een pioenbloem blijft in de tuin zo'n week tot tien dagen mooi, waarna de blaadjes vallen. Het hoofdseizoen van verse snijpioenen ligt rond mei en juni. Valt Moederdag op de tweede zondag van mei, dan zijn de eerste pioenen er net. Vier je Moederdag in Antwerpen op 15 augustus, dan is het pioenseizoen voorbij en kies je beter voor een zomerbloem.
Let op met dieren
Volgens de ASPCA is de pioenroos giftig voor honden, katten en paarden. De stof paeonol kan braken, diarree en lusteloosheid geven. Heeft een kind van de plant gegeten, bel dan het Antigifcentrum op 070 245 245.